Men heeft het programma moeten aanpassen, omdat de olympische vlam met een dag vertraging hier aankomt. Vooruitrekenend zullen we op deze dag tijd te kort komen.
Om 7 uur vertrekken we. De weg wordt weer afgezet en de auto's worden in colonne opgesteld. Dan duurt het weer een uur voordat we rijden. Men gaat, terwijl de auto's op de afgezette weg staan opgesteld, de auto's langs om aan de mensen te vragen of ze de (elektronische) sleutel van de hotelkamer ook hebben ingeleverd. Enkelen hebben de sleutel op de kamer achtergelaten. Als alle sleutels terecht zijn rijden we. Weer heel de stad afgezet en een boel mensen langs de kant. Ook buiten de stad, op de autoweg worden alle kruispunten afgezet als wij in aantocht zijn.
Alleen op de ring bij Peking komen we tussen wat ander verkeer terecht. Nabij de Chinese muur hebben we een lunch, die zeer snel afgewerkt wordt. ( De koffie die we besteld hebben staat er waarschijnlijk nog). Dan gaan we een eind de muur op en er wordt een groepsfoto gemaakt. Zeer indrukwekkend, dit bouwwerk. We kunnen helaas met de auto niet dicht bij de muur komen om een foto te maken dus we moeten het doen met de muur in de achtergrond.
Vervolgens, over afgezette wegen weer op weg naar Tianjin. iedereen is doodmoe en dat is vaak aan het rijden te zien. Bovendien wordt het steeds benauwder weer. Op een gegeven moment raakt zelfs een van de deelnemers ( wiens bijrijder niet rijdt) door oververmoeidheid de vangrail. Gelukkig is er nauwelijks schade. De route van Peking naar Tianjin is allemaal autoweg, met daarlangs over vele kilometers vijvers.
Bij de laatste tankstop, maakt iedereen zijn reservekannetjes leeg, omdat die op de boot niet gevuld mogen zijn. Een van de deelnemers giet ook zijn koelvloeistof in de tank. Gelukkig merkt hij het voordat hij de auto start. De technische dienst is ter plaatse en tapt de koelvloeistof af.
Rond middernacht rijden we Tianjin binnen. Wederom een gigantische stad met veel hoogbouw.
We halen de koffers uit de auto en laten de auto hier achter. De auto heeft het perfect gedaan. In het begin even de vering "gereorganiseerd" en bouten nagetrokken. Daarna niets meer. We hebben zelfs op de gehele rit geen druppel olie bijgevoegd en zien ook op de peilstok geen niveau-daling. We hopen dat de auto de zeereis goed zal overleven.
Nu de bus in en naar het hotel. Tenminste dat denken we. Een van de bussen blijkt een lekke band te hebben. Het verwisselen daarvan kost een klein uurtje. Dan inderdaad op pad in de, overigens uitstekende, airconditioned bussen.
Om 3 u 's nachts eten we nog een hapje in een restaurant naast het hotel en we gaan dan slapen. Dood en dood moe.
Peking is gehaald door alle deelnemers en dat geeft voldoening. Achterblijven zou immers, voor wie dan ook een kater zijn geweest.