's Middags zijn we al bij het ger kamp waar we vandaag en morgen zullen overnachten. We merken dat het licht het niet doet en merken later dat het regelmatig voor komt dat er geen stroom is. Vervelender is dat dit betekent dat er ook geen, overigens bijna alleen maar koud, water uit de kraan komt.
Ondanks dat sommige mensen de auto van equipe 74 als total loss hebben verklaard wordt er met een aantal man het idee opgevat om de auto toch weer mobiel proberen te maken zodat iedereen, dus ook equipe 74, de eindstreep kan halen. Na het inspecteren van de schade en wat overleg groeit het enthousiasme en in plaats van de excursie 's middags wordt er aan de auto gesleuteld. De monteurs Roland en Richard en Ton gaan de voorzijde richten. Arend gaat het benzine lek repareren en Laurens begint het achterlicht te herstellen. Iedereen leeft mee en komt vragen of we nog iets kunnen gebruiken. Zo komt er een 3 tons lier voor de dag, komt er iemand met en bankschroef, die met een ingenieus systeem om de trekhaak van een auto verankerd kan worden. Allemaal hulpmiddelen die goed van pas komen. Rene begint alvast de spatborden en het voorfront te fatsoeneren. Hij blijkt goed te weten waar hij moet slaan, want uit een verwrongen stuk staal komt weer een herkenbaar Volvo front tevoorschijn.
Probleem is nog het hulpstuurhuis. Dit is gescheurd en het bestaat uit aluminium. We hadden eerst het plan er een beugel omheen te maken. Na wat overleg met een van de Engels sprekende, Mongoolse gidsen, gaat Ton naar Ulaan Bator om aluminium te laten lassen. Een ware belevenis. Een garage, waar alleen buiten wordt gewerkt. Een kuil in de grond om onder een auto te kunnen komen.Het hulpstuurhuis wordt gelast en bij terugkomst in het ger-kamp klinkt er applaus. Aan het einde van de dag lijkt de amazone van equipe 74 weer meer op de auto van voor het ongeval. Morgen is een rustdag en het ziet er naar uit dat de auto dan afgewerkt kan worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten